Emilio Salgari

Soti nan Wikipedia, ansiklopedi gratis.
Ale nan navigasyon Ale nan rechèch
Emilio Salgari nan 1903

Emilio Carlo Giuseppe Maria Salgari [1] [2] ( Verona , 21 out 1862 - Turin , 25 avril 1911 ) se te yon ekriven Italyen nan woman avanti trè popilè.

Yon otè ekstraòdinè prolific, li vin chonje pi wo a tout paske yo te "papa a" nan Sandokan , nan sik la nan pirat nan Malezi ak nan pirat yo nan Zantiy yo . Li te ekri tou woman istorik, tankou Carthage nan flanm dife , ak plizyè istwa kokenn, tankou Mèvèy mil yo nan ki li prefigur sosyete a nan tan an yon syèk pita, yon roman syantifik ki te yon précurseur nan syans fiksyon nan peyi Itali . [3] Anpil nan travay li yo te gen fim ak televizyon transpozisyon .

Biyografi

Premye ane yo

Li te fèt nan Verona nan 1862 [4] [5] [6] [7] soti nan yon manman Venetian, Luigia Gradara, ak yon papa Veronese, Luigi Salgari, yon komèsan twal nan Porta Borsari nan Verona [4] , e li te batize. sou 7 septanm nan legliz nan S. Eufemia. Li Lè sa a, te grandi nan Valpolicella , nan minisipalite a nan Negrar , nan seksyon riral la nan Tomenighe di Sotto , Lè sa a, abandone pou yo avanse pou aktyèl "Ca 'Salgàri la". Soti nan 1878 li Lè sa a, etidye nan Enstiti a teknik teknik ak naval "Paolo Sarpi " nan Venice , men li pa janm jere yo dwe yon kòmandan naval jan li ta renmen. Abandone etid li sou dezyèm kou a nan 1881, li retounen nan Verona antreprann aktivite a jounalis.

Kòmanse

Li te fè premye l 'tankou yon ekriven nan apendis yo nan jounal. Premye travay li te pibliye se te yon ti istwa , mwen selvaggi della Papuasia , ki te ekri a laj de ven e ki te pibliye nan kat epizòd nan chak semèn milanè La Valigia [8] epi ki te siyen ak inisyal yo SE Ant 15 septanm ak 12 oktòb 1883 li sérialisé la roman Tay-Gade nan jounal Veronese La Nuova Arena (pita re - edite nan volim ak tit La Rosa del Dong-Giang nan 1897), Lè sa a, nan menm jounal roman an La tigre della Malesia (re-edite kòm Le tigri di Mompracem ), ki te rankontre ak siksè konsiderab, men ki soti nan ki li pa te gen okenn retounen enpòtan ekonomik, ki te swiv pa La favorita del Mahdi (1883-1884), ekri uit ane pi bonè. Epitou nan 1883 li te vin editè nan jounal la tèt li. Li te pote soti yon aktivite entans ak psedonim yo Ammiragliador ak Emilius . Dezan pita li te vin editè nan L'Arena . Sou 25 septanm 1885 yon kolèg nan jounal rival li l'Adige te defye nan yon lut .

Ida Peruzzi

Nan 1887 manman l 'te mouri, pandan ke sou 27 novanm, 1889 te gen swisid nan papa l' ki, kwè tèt li malad ak yon maladi iremedyabl, jete tèt li soti nan fenèt la nan kay fanmi l 'yo. Kèk ane pita, 30 janvye 1892, Emilio marye ak Ida Peruzzi, yon aktris teyat; apre nesans Fatima, pi gran pitit fi yo, Salgaris yo te deside al viv nan Piedmont , kote Emilio te jwenn yon kontra avèk Piblikatè Speirani, epi, okòmansman li te rete nan Ivrea nan 1894, lè sa a li te rete nan yon kay nan pyadza Pinelli nan Cuorgnè epi apre nan ki tou pre Alpette . [4] [7] Pandan peryòd sa a twa lòt timoun te fèt: Nadir, Romero ak Oma. Rive nan fen 1897, Piblikatè Anton Donath la, ak ki moun li te kòmanse kolabore, konvenk l 'pou yo avanse pou Genoa ak fanmi an rete nan Casa Rebora, nan distri a Sampierdarena . Pandan sejou li nan ligurya li te ekri Il Corsaro Nero , ki te pibliye an 1898 e li te konsidere kòm chèf Emilio Salgari. Isit la li tou te vin zanmi ak Giuseppe Garuti , aka Pipein Gamba, ki moun ki te youn nan ilistratè yo an premye nan travay li.

Lavi nan Torino

An 1900, raple pa Piblikatè Speirani a, Salgari demenaje ale rete, ak madanm li ak pitit li yo, definitivman nan Torino , nan Corso Casale, premye nan nimewo 298 ak Lè sa a, nan 205. Soti isit la Salgari te kapab fasilman rive nan bibliyotèk la sivik santral pa bèn, kote li jwenn kat ak istwa vwayaj ekzotik ki te fòme baz la ak enspirasyon pou istwa l 'yo. Ant 1892 ak 1898 li pibliye apeprè trant travay. Nan peryòd la twa ane 1894-1896 pou kont li, ankò ak Speirani, li pibliye senk tit: trezò prezidan an nan Paragwe , woman yo marin nan Mastro Catrame , wa a nan mòn lan , Tou patou nan Atlantik la nan yon balon ak nofraj yo. nan Oregon . Rezon ki fè la pou tout travay sa a te dèt yo ke Salgari kontinye akimile; an 1896 ekriven an te siyen yon lòt kontra avèk piblikatè jenwa Donath ak nan 1906 tou ak Florentin Bemporad la .

Sou 3 avril, 1897, sou pwopozisyon an nan Rèn nan nan peyi Itali Margherita nan Savoy , Salgari te bay pa Royal House tit la nan "Knight nan Lòd la nan kouwòn lan nan peyi Itali " [9] [10] . Sepandan, sitiyasyon ekonomik li pa amelyore; kòmanse nan 1903 - lè madanm li te kòmanse montre siy bagay moun fou - dèt miltipliye pou kapab peye pou tretman yo. An 1910, sante mantal fanm nan te vin pi mal e yo te fòse l antre nan yon azil .

Nan lavi l 'Salgari te yon "vwayajè vityèl" [11] : kreyatè a nan tig Mompracem a [12] vwayaje anpil, men li te yon "devourer nan atlas ak diksyonè", gras a ki li envante plis pase 1,300 karaktè, ki baze sou chak nan liv li yo sou envestigasyon rigoureux, ak eklatman ak piblikatè yo nan tan an akòz grav pwoblèm ekonomik [13] .

N bès nan

Kay ki sot pase a nan Emilio Salgari nan Torino nan Corso Casale 205, ak plak la komemoratif

«Pou ou menm ki te anrichi tèt ou ak po m ', kenbe m' ak fanmi mwen nan semi-mizè kontinyèl oswa menm plis, mwen sèlman mande ke an retou pou salè mwen te ba ou, ou panse sou antèman mwen an. Mwen salye ou pa kraze plim la. "

( Emilio Salgari )

Kontra travay yo te fòse Salgari ekri twa liv nan yon ane, epi, pou kenbe vitès sa a, li te fòse yo ekri twa paj yon jou. Akòz estrès la konsekan li te ekri fimen yon santèn sigarèt yon jou, li bwè yon vè diven Marsala apre yon lòt [14] . Li te tou kouri yon magazin vwayaj an menm tan an. Plis pase yon pwoblèm nan anba-konpansasyon nan pwopòsyon kantite lajan an nan travay, pann nève l 'te sitou akòz fatig ak fatig. Se pa sèlman li pa te touche, men li pa te menm konsidere pa ti sèk yo literè nan tan sa a, dènye ontraryete a diyite l 'yo. Li te ekri zanmi pent li Gamba nan 1909:

“Pwofesyon ekriven an ta dwe plen ak satisfaksyon moral ak materyèl. Nan lòt men an, mwen kloure sou tab mwen an pou anpil èdtan nan yon jounen ak kèk nan mitan lannwit lan, ak lè mwen repoze mwen nan bibliyotèk la li moute. Mwen dwe ekri nan dosye vapè plen apre dosye, epi imedyatman voye yo bay editè yo, san yo pa te gen tan reli ak korije. "

Nè li yo pa t 'kenbe. Te ajoute nan sa a Nostalgie a nan madanm li, ki moun ki te entène lopital pou mwa nan yon azil. Strese ak imilye, li te rete pou kont li ak timoun yo pou pran swen. De pli zan pli deprime, nan 1909 li te eseye swisid la pou premye fwa, voye tèt li sou yon nepe, men li te sove nan tan pa pitit fi l 'Fatima. [15] Lè sa a, entèvyou ki sot pase a, ki nan yon jounalis, Antonio Casulli, yon korespondan pou Il Mattino di Napoli, ki moun ki te rankontre Salgàri nan mwa desanm 1910, epi ki ane pita te deklare ke yo te respire yon atmosfè nan kay li omwen tris ak tristès. .

Finalman, trajedi a: nan maten madi 25 avril 1911 Salgari kite twa lèt li te ye sou tab la (men li sanble ke lèt yo te 13 ak moun ki resevwa lòt lèt yo piti piti refize ak Lè sa a, konfime ke lèt yo te egziste, men kontni an rete misterye) [4] epi li kite kay la ap pran bèn nòmal li avèk yon razwa nan pòch li. Lèt yo te adrese bay pitit li yo, bay editè jounal yo, ak piblikatè li yo. Oma, Nadir, Romero ak Fatima, pitit gason l 'yo, te ekri:

"Mwen se yon defisi: mwen kite ou sèlman 150 lire, plis yon kredi nan yon lòt 600 ke ou pral kolekte nan men dam lan ..."

Li Lè sa a, enfòme yo sou kote yo te kapab jwenn kò l ', oswa olye nan youn nan "burroncelli la" nan bwa a nan Val San Martino, pi wo a legliz la nan Madonna del Pilone a , zòn nan aksidante neglijans Corso Casale di Torino a, kote li te ale ak fanmi li anjeneral pou pran piknik ; zòn nan egzak se sa yo ki an pak la nan Villa Rey , tou pre omonim kan an ansyen vil la. Men, se pa pitit li yo ki te jwenn li mouri, men Luigia Quirico, yon vennsis ane lavaj fanm ki te ale nan Woods yo fè bwa. Kò Salgari te gen gòj li ak vant li chire apa nan yon fason atros. Li te toujou kenbe razwa a nan men l. Li touye tèt li kòm youn nan karaktè li te kapab touye tèt li, nan yon sòt de seppuku , ak je l 'vire sou solèy la k ap monte. [16] Fineray li te pran plas nan Parco del Valentino a , men yo te ale inapèsi paske nan jou sa yo Turin te okipe inogire selebrasyon kap vini an nan anivèsè a 50th nan inifikasyon an nan peyi Itali ak egzibisyon entènasyonal la . Kavo li, ak yon devouman, te imedyatman transfere nan famedio nan simityè moniman nan Verona .

Lòt trajedi imedyatman frape madanm ekriven an ak timoun yo. An 1914 Fatima, trè jèn, te yon viktim tibèkiloz , pandan ke, nan 1922, madanm li Ida te mouri nan yon azil [17] . Nan 1931 swisid te ankò kòz lanmò lòt pitit gason an, Romero. Nan 1936, Nadir, dezyèm lyetnan nan Lame a Royal , yo te touye pa blesi yo nan yon aksidan motosiklèt trajik. Yon entèvyou, ki te kenbe nan ka ekspozisyon Rai Storia yo nan 1957, montre Oma, dènye pitit gason ki fèt, ki moun ki di kamera yo sou lavi papa l ', epi ki moun ki nan vire pibliye woman avantur. Sepandan, menm Oma pita komèt swisid, voye tèt li soti nan dezyèm etaj la nan aranjman l 'nan distri a San Donato , nan Torino , sou Novanm 5, 1963. [18]

Pwodiksyon romans

Salgari dwe popilarite li nan yon pwodiksyon enpresyonan fiktiv, ak katreven travay (plis pase 200, tou konsidere istwa yo) divize an divès sik avantur, ki ale nan bati divès linivè naratif ak karaktè inonbrabl (ki gen ladan kèk anpil siksè, tankou Sandokan , Yanez de Gomera ak korsèr Nwa a ), tout kreyasyon orijinal ekriven an, eksepte nan yon sèl ka. Roman an 1896 (enprime nan volim nan 1911) Marod yo nan gwo dezè a , an reyalite, te ekri kòm yon fen nan yon travay nan lòt moun ( Vita eccentrica di Vincenzina Ghirardi Fabiani [19] ). Anjeneral pèsonaj Salgarian yo antre nan yon kontèks istorik egzat; rekonstriksyon an nan enfòmasyon konsènan evènman yo enstitisyonèl nan peyi yo li dekri se pa sa sèlman, pou egzanp, nan figi a nan James Brooke , raja blan an nan Sarawak .

Etid grav ki fèt pa istoryen Olandè Bianca Maria Gerlich la (ki gen travay yo te pibliye pa jounal autorité syantifik tankou Archipel nan Netherlands yo , epi, nan peyi Itali, Oriente Moderno [20] ) te an reyalite fè li posib yo rekonstwi sous yo istorik ak géographique li ak itilize nan bibliyotèk pa ekriven an gwo nan woman avanti.

Salgari tèt li pibliye travay anpil anba psedonim divès kalite, kondwi pa diferan rezon, pi byen li te ye nan ki te ijans nan kontourne eksklizif kloz la kontra ki te kenbe l 'lye nan Piblikatè Donath la. Sepandan, pou Donath tèt li li pibliye, anba psedonim nan Enrico Bertolini, twa woman osi byen ke divès istwa kout ak tèks nan divès kalite; nan ka sa a li ta yon prekosyon itilize lè, bourade pa kontra ak dat limit, ekriven an te itilize plis pase eleman nesesè yo te pran nan travay lòt moun (tankou nan ka a nan CAVES yo nan Diamonds , yon vèsyon gratis nan roman an min yo nan wa Salomon pa Henry Rider Haggard ).

Travay

Kwonoloji nan travay yo, divize pa sik naratif.

Sik bato nan Malezi

Icône loup mgx2.svg Menm sijè an detay: sik Indo-Malay .
Tig Mompracem , ilistrasyon Alberto Della Valle (1900)
  1. Tiger nan Malezi , nan La Nuova Arena , nos. 10-12, 1883, 1-3, 1884. Lè sa a, tig yo nan Mompracem , Genoa, Donath, 1900.
  2. Stranglers yo nan Ganges yo , nan Il Telefono , 10 janvye-15 avril 1887. Lè sa a, mistè yo nan forè a nwa , Genoa, Donath, 1895.
  3. Pirat nan Malezi , Genoa, Donath, 1896.
  4. De tig yo , Genoa, Donath, 1904.
  5. Wa lanmè a , Genoa, Donath, 1906.
  6. Konkèt yon anpi , Genoa, Donath, 1907.
  7. Sandokan sekou , Florence, Bemporad, 1907.
  8. Rekonkèt la nan Mompracem , Florence, Bemporad, 1908.
  9. Braman nan Assam , Florence, Bemporad, 1911.
  10. Tonbe nan yon anpi , Florence, Bemporad, 1911.
  11. Revanj Yanez , Florence, Bemporad, 1913.

Sik nan pirat yo nan Zantiy yo

Icône loup mgx2.svg Sijè a menm an detay: korsèr nan Zantiy yo .
Kouvèti Il Corsaro Nero pa Emilio Salgari (1898), 3èm edisyon, 1904, ilistrasyon pa Alberto Della Valle (1851-1928)
Kouvèti jenerik ki itilize pou plizyè woman pa Salgari: nan ka sa a li se pitit gason korsèr Wouj la ; ilistrasyon pa Alberto Della Valle (1851-1928), ed. Bemporad
  1. Nwa korsèr a , Genoa, Donath, 1898.
  2. Rèn Karayib la , Genoa, Donath, 1901.
  3. Jolanda, pitit fi korsèr Nwa a , Genoa, Donath, 1905.
  4. Pitit korsèr wouj la , Florence, Bemporad, 1908.
  5. Dènye freebooters yo , Florence, Bemporad, 1908.

Sik nan korsèr yo nan Bermuda

Icône loup mgx2.svg Menm sijè an detay: sik korsèr Bermuda .
  1. Korsèr yo nan Bermuda , Florence, Bemporad, 1909.
  2. Kwazyè a nan Tuonante a , Florence, Bemporad, 1910.
  3. Avantur ekstraòdinè nan Testa di Pietra , Florence, Bemporad, 1915.

Far West sik

  1. Sou fontyè yo nan Far-West la , Florence, Bemporad, 1908.
  2. Skinner la , Florence, Bemporad, 1909.
  3. Woods yo boule , Florence, Bemporad, 1910.

Sik minè

De maren yo

Kouvèti nan kontinan an misterye , ilistre pa Giovanni Battista Carpanetto (1863-1928), ed. Paravia

Flè a nan bèl grenn pèl

Timoun ki nan syèl la

Kapitèn Tanpèt

Adventures nan peyi Zend

Avantur Afriken yo

Adventures nan Larisi

Syans fiksyon

Kouvèti roman an Mèvèy de mil (1907), konsidere kòm tèks ki pi enpòtan nan Italyen "syans proto" la . Ilistrasyon pa Carlo Chiostri .

Istorik woman

Adventures nan Pès la

Woman lès

Roman nan Oceania

Roman nan lanmè a

Woman Far West

Roman nan glas la

Roman nan Amerik yo

Roman nan peyi Itali

Istwa

Otobiyografi

Apokrif

Popilarite nan travay Salgari a tou pwouve pa difizyon nan gwo nan apokrif : plis pase yon santèn, ki piblikatè ki malonèt atribiye l ', jeneralman nan akò avèk resevwa eritaj Bondye yo. Pi popilè yo te senk woman yo ansanm siyen Luigi Motta- Emilio Salgari - aktyèlman ekri pa Motta oswa Emilio Moretto [21] - ak sa yo ki te komisyone pa resevwa eritaj Bondye yo Nadir ak Oma nan kèk ghostwriters tankou Giovanni Bertinetti - otè a pi prolific nan Apokrif Salgariani [21] - ak Americo Greco [22] . Yon lòt otè apokrif te Renzo Chiarelli [23] .

Pami woman yo ki pi enpòtan apokrif, sa yo ki nan lis anba a konplete sik la Salgarian nan korsèr yo nan Zantiy yo :

Filmografi

Nan lòd alfabetik-kwonolojik fim yo te pran nan travay Salgarian (pasyèl):

Enfliyans kiltirèl

Onorificenze

Cavaliere dell'Ordine della Corona d'Italia - nastrino per uniforme ordinaria Cavaliere dell'Ordine della Corona d'Italia
— 3 aprile 1897

Note

  1. ^ Anche se la pronuncia "Sàlgari", con l' accento sdrucciolo, è indubbiamente diffusa, essa è scorretta. Si tratta infatti di un cognome fitonimico , derivante cioè dal nome di una pianta: il salgàro è in veneto il salice . Vedi anche nell'elenco alfabetico in Vademecum sull'accento: quando indicarlo e dove pronunciarlo , su Consulenza linguistica – Domande ricorrenti , Accademia della Crusca, 2002. URL consultato il 22 ottobre 2013 (archiviato dall' url originale il 2 ottobre 2014) .
  2. ^ http://www.dizionario.rai.it/poplemma.aspx?lid=9457&r=117
  3. ^ La Cartagine di Salgari , in Fantascienza.com . URL consultato il 19 maggio 2018 .
  4. ^ a b c d Arpino e Antonetto .
  5. ^ Omar Luigi Salgari, Mio Padre Emilio Salgari , A. Garzanti, 1940.
  6. ^ Omar Salgari, La tormentata vita di Emilio Salgari , Stampa Sera, 2 settembre 1937.
  7. ^ a b Luciano Tamburini, Salgari torinese: il quadriennio 1894-1897 , in: Almanacco Piemontese , novembre 1981.
  8. ^ I Selvaggi della Papuasia - Emilio Salgari books.google.it
  9. ^ «[...] a 34 anni cavaliere su proposta di SM Margherita», Emilio Salgari a Luigi Motta, cartolina postale manoscritta, Torino, 14 dicembre 1904, Fondo Luigi Motta Milano
  10. ^ «[...] questo genere di lettura che istruendo con diletto giustamente si è meritato il favore del pubblico» lettera di Margherita di Savoia a Emilio Salgari. Lo scrittore, riconoscente degli elogi della Regina, contraccambiò inviandole la prima copia di ogni sua opera; citato in Arpino e Antonetto
  11. ^ L. Sacchi, Massoneria per principianti (Nuova Edizione) , su Google Libri , 6 luglio 2017, ISBN 88-7136-946-7 . URL consultato il 2 ottobre 2018 .
  12. ^ Artisti italiani e assoni illustri , su ricerca.repubblica.it , 11 luglio 1993. URL consultato il 2 ottobre 2018 ( archiviato il 27 settembre 2013) .
  13. ^ Emilio Salgari, lo scrittore che non riuscì a cavalcare la tigre , su lettera43.it , 21 agosto 2017. URL consultato il 2 ottobre 2018 ( archiviato il 23 ottobre 2017) .
  14. ^ Maurizio Ternavasio, rivista Torino Storia , novembre 2015 - numero 0, p.29
  15. ^ «Mi recai subito nella sua abitazione di corso Casale [...] riscontrai una ferita piuttosto profonda nell'emitorace sinistro, lo strumento era scivolato sotto la pelle senza entrare in cavità». Testimonianza del dottor Herr, medico del Salgari, a Turcato, in Salgari, documenti e testimonianze
  16. ^ Emilio Salgari si è ucciso a colpi di rasoio , in La Stampa , 26 aprile 1911. URL consultato il 24 luglio 2012 .
  17. ^ QUELLA MALEDIZIONE SULLA FAMIGLIA SALGARI È TORNATA A COLPIRE , su ricerca.repubblica.it . URL consultato il 28 novembre 2020 .
  18. ^ Omar, figlio dello scrittore Salgari si è ucciso gettandosi dal balcone , in La Stampa , 6 novembre 1963. URL consultato il 24 luglio 2012 .
  19. ^ Claudio Gallo, Giuseppe Bonomi, Emilio Salgari. La macchina dei sogni , Rizzoli, Milano 2011
  20. ^ Sandokan personaggio storico , LXXXVI, 1996, pp. 111-126 + 1 cartina.
  21. ^ a b Emilio Salgari: i romanzi "falsi" , su www.emiliosalgari.it . URL consultato il 19 maggio 2018 .
  22. ^ Massimo Carloni , Salgari, salgariani e falsi Salgari , in Salgari, salgariani e falsi Salgari. Pirati, Corsari e Uomini del West , Senigallia, Fondazione Rosellini, 2011.
  23. ^ http://www.cartesio-episteme.net/MaurizioSartor-Iltesorodellajunglaeromanzifantasma%5BRic.Chiarelli1%5D.pdf
  24. ^ «Il grande Salgari? Certo non sarebbe piaciuto alla Lega»
  25. ^ Almanacco del Mistero 2011 , Sergio Bonelli editore. URL consultato il 19 maggio 2018 (archiviato dall' url originale il 14 marzo 2016) .
  26. ^ Arriva Mystère: anche il fumetto scopre Torino- LASTAMPA.it , su www3.lastampa.it . URL consultato l'8 novembre 2010 (archiviato dall' url originale il 9 novembre 2010) .
  27. ^ ( EN ) MPC 49676 del 10 settembre 2003
  28. ^ «Sandokan e Yanez? Di certo non sarebbero piaciuti alla Lega» , su milano.corriere.it . URL consultato il 19 maggio 2018 .

Bibliografia

  • Scrivere l'avventura: Emilio Salgari , Atti del convegno nazionale di Torino, marzo 1980, Torino, Quaderni dell'assessorato per la cultura, 1981. Ora in edizione elettronica allegato a «La penna che non si spezza» .
  • Giovanni Arpino e Roberto Antonetto , Emilio Salgari, il padre degli eroi , Mondadori, 1991, ISBN 88-04-34701-5 .
  • Antonio Piromalli , Motivi di narrativa popolare nel ciclo dei «Pirati della Malesia» da Letteratura e cultura popolare , Firenze, Olschki, 1983.
  • Bruno Traversetti , Introduzione a Salgari , Roma-Bari, Laterza, 1989.
  • Corrado Farina , Giallo antico , Torino, Fògola, 1999 (romanzo).
  • Claudio Gallo, La penna e la spada. Il furioso Giannelli e la libera brigata de "La Nuova Arena" (1882-1886) , Verona, Gemma Editco, 2000.
  • Felice Pozzo, Emilio Salgari e dintorni , premessa di Antonio Palermo, Napoli, Liguori, 2000.
  • Ann Lawson Lucas, La ricerca dell'ignoto. I romanzi d'avventura di Emilio Salgari , Firenze, Olschki, 2000.
  • Gianfranco De Turris . Salgari Duemila , in Liberal 15 (dicembre 2002-gennaio 2003), pp. 158-165.
  • Vittorio Sarti, Bibliografia Salgariana , Libreria Malavasi, Milano, 1990.
  • Vittorio Sarti, Nuova Bibliografia Salgariana , Sergio Pignatone Editore, Torino, 1994.
  • Silvino Gonzato, Emilio Salgari. Demoni, amori e tragedie di un capitano che navigò solo con la fantasia , Vicenza, Neri Pozza 1995.
  • Ferdinando Cabrini, Salgari: il viaggio e la conoscenza , su fogliolapis.it , in Foglio lapis , giugno 2008. URL consultato l'8 febbraio 2009 .
  • O. Nalesini, L'Asia Sud-orientale nella cultura italiana. Bibliografia analitica ragionata, 1475-2005 . Roma, Istituto Italiano per l'Africa e l'Oriente , 2009, pp. 350–362.
  • Un po' prima della fine? Ultimi romanzi di Salgari tra novità e ripetizione (1908-1915) , a cura di Luciano Curreri e Fabrizio Foni, Roma, Luca Sossella Editore, 2009.
  • Quaderni d'Altri Tempi, Al di fuori l'uragano, e qua io, Salgari! , A. VII, n. 31, 2011
    • Fabrizio Foni e Claudio Gallo, Letteratura e immagine nel romance salgariano
    • Corinne D'Angelo, L'Italia e gli italiani nelle opere di Emilio Salgari
    • Sergio Brancato, L'ambigua epica della giovane Italia
    • Vittorio Frigerio, Dall'Aquila Bianca all'Aquila della Notte
    • Adolfo Fattori, I Fear The Body Electric: lo spleen, l'elettricità e il "nervosismo sociale"
    • Gennaro Fucile, Voucher, totem e bamboo
  • Claudio Gallo e Giuseppe Bonomi, Emilio Salgari, la macchina dei sogni , Presentazione di Mino Milani, Milano, BUR Rizzoli, 2011.
  • Massimo Carloni , Salgari, salgariani e falsi Salgari , in AA. VV., Salgari, salgariani e falsi Salgari. Pirati, Corsari e Uomini del West , Senigallia, Fondazione Rosellini, 2011.
  • Ernesto Ferrero , Disegnare il vento. L'ultimo viaggio del capitano Salgari , Torino, Einaudi, 2011 (romanzo).
  • Simonetta Satragni Petruzzi, Salgari e il melodramma. GIi echi dell'Opera nell'opera di Salgari , Roma, Il cubo, 2011.
  • «La penna che non si spezza». Emilio Salgari a cent'anni dalla morte , Convegno di studi (Torino, 11-13 maggio 2011), a cura di Clara Allasia e Laura Nay, Alessandria, Edizioni dell'Orso, 2012, ISBN 88-6274-372-6 . Contiene l'edizione elettronica del Convegno del 1980.
  • Paolo Bacilieri, Sweet Salgari , Bologna, Coconino Press, 2012.
  • Elio Manzi, Geografie salgariane , Torino, Viglongo, 2013.
  • Corrado Farina , Vita segreta di Emilio Salgari , Torino, Daniela Piazza, 2015 (romanzo)
  • Ann Lawson Lucas, Emilio Salgari. Una mitologia moderna tra letteratura, politica, società Vol. I. Fine secolo. 1883-1915 . Le verità di una vita letteraria , Firenze, Olschki, 2017.
  • Claudio Gallo, Giuseppe Bonomi, SALGARI, Emilio , in Dizionario biografico degli italiani , Roma, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2017. URL consultato il 25 marzo 2018 . Modifica su Wikidata

Voci correlate

Altri progetti

Collegamenti esterni

Controllo di autorità VIAF ( EN ) 29540305 · ISNI ( EN ) 0000 0000 8108 076X · SBN IT\ICCU\CFIV\008612 · Europeana agent/base/66644 · LCCN ( EN ) n79040178 · GND ( DE ) 119039370 · BNF ( FR ) cb119234630 (data) · BNE ( ES ) XX951715 (data) · NLA ( EN ) 35689685 · BAV ( EN ) 495/245345 · NDL ( EN , JA ) 00709569 · WorldCat Identities ( EN ) lccn-n79040178