Legliz Santa Maria delle Grazie (Milan)

Soti nan Wikipedia, ansiklopedi gratis.
Ale nan navigasyon Ale nan rechèch
Dekonbigasyon note.svg Disambiguation - Si ou ap chèche pou legliz la omonim ki sitiye sou Naviglio Grande a , gade Legliz nan Santa Maria delle Grazie al Naviglio .
Legliz Santa Maria delle Grazie
Santa Maria delle Grazie Milan 2013.jpg
Leta Itali Itali
rejyon an Lombard
Kote Milan
adrès Ri Piazza Santa Maria delle Grazie
Relijyon Katolik Women kretyen (ofisye pa Frè yo predikatè)
Holder Lady nou nan favè Bondye
Acheveche Milan
Achitèk Guiniforte Solari , Bramante
Style achitekti gotik (naves)
Renesans (absid)
Konstriksyon kòmanse 1463
Konplete 1497
Sit wèb legraziemilano.it/

Kowòdone : 45 ° 27'57 "N 9 ° 10'16" E / 45.465833 ° N 9.171111 ° E 45.465833; 9.171111

UNESCO blan logo.svg Byen pwoteje pa UNESCO
Legliz Santa Maria delle Grazie
UNESCO Mondyal Eritaj Sit logo.svg Mondyal Eritaj Sit
Tribinal Bramantesca, Santa Maria delle Grazie (Milan) 15.JPG
Nèg Achitekti
Kritè (mwen) (ii)
Danje Pa gen endikasyon
Rekonèt depi 1980
Kat UNESCO ( EN ) Legliz ak Dominikèn kouvan nan Santa Maria delle Grazie ak "Dènye Soupe a" pa Leonardo da Vinci
( FR ) Fèy

Legliz la nan Santa Maria delle Grazie se yon bazilik ak Tanp ki sitiye nan Milan, ki fè pati Lòd Dominikèn lan ak ki fè pati pawas San Vittore al Corpo . Achitekti tribin lan, ki te konstwi ant 1492 ak 1493 sou lòd de Duke Milan Milan Ludovico il Moro kòm mozole pou fanmi li, se youn nan pi gwo reyalizasyon Renesans lan nan nò Itali.

Li te dezyèm sit la Italyen apre skultur yo wòch nan Valcamonica yo dwe klase kòm yon Mondyal Eritaj sit pa UNESCO , ansanm ak frèsko a nan Dènye Soupe a pa Leonardo da Vinci ki sitiye nan refèktè a nan kouvan an (ki posede pa minisipalite a nan Milan ).

Istwa

Fondasyon an nan yon dezyèm gwoup frèr Dominikèn nan Milan dat tounen nan 1459, nan adisyon a premye, règleman an ansyen nan Sant'Eustorgio date tounen nan 1227, sèlman onz ane apre fondasyon an nan lòd la.

Kongregasyon Dominiken yo, ki te rete nan San Vittore al Corpo jodi a, te resevwa yon moso tè kòm yon kado nan 1460 nan men Count Gaspare Vimercati , yon lidè nan sèvis la nan Sforza la . Sou tè sa a te gen yon ti chapèl dedye a Santa Maria delle Grazie , ak yon bilding lakou pou itilize twoup Vimercati yo. Sou 10 septanm 1463 te premye wòch la nan konplèks la kouvan mete. Konstriksyon an te kòmanse soti nan sa ki se jodi a Klè a moun ki mouri a, adjasan a chapèl la primitif nan Vyèj la nan favè Bondye yo , ki jodi a koresponn ak chapèl ki sot pase a nan ale nan bò gòch legliz la. Guiniforte Solari , yon achitèk ejemonik nan Milan nan ane sa yo, ansyen enjenyè chèf nan faktori a Duomo , nan Ospedale majò a ak nan Certosa di Pavia a, yo te rele pou dirije travay la. Mèsi a patwonaj Vimercati, monastè a te fini nan 1469 , jan Papa Gattico Dominikèn te di sa, istwa ki gen anpil valè pou rekonstwi faz bilding konplèks la [1] .

Fratelli Alinari : legliz la alantou 1880, anvan restorasyon yo. Portails yo barok yo toujou prezan sou fasad la

Kouvan an

Te konvansyon an Solarian atikile alantou twa kloti. Klè a, lojman orijinal twoup Vimercati yo enkòpore nan bilding lan, gwo klwa a, neglije pa selil frè yo, ak klè moun ki mouri yo adjasan a legliz la. Jodi a li posib pou wè rekonstriksyon pòs-gè klowòst sa a, menm jan li te detwi antyèman pa bonbadman nan lane 1943. Li konsiste, nan nò, nan bò nò legliz la, pandan ke sou lòt twa kote yo gen yon portik nan kolòn nan serizzo ak kapital gotik fèy lis. Sou bò solèy leve a, ansyen Cappella delle Grazie, chanm yo Chapit ak Locutorio neglije Portico a ak nan nò bibliyotèk la, ki te konstwi pa Solari sou modèl la deja pi popilè Bibliyotèk la nan kouvan Dominikèn nan San Marco nan Florence, ki fèt nan Michelozzo vantilasyon 'ane pi bonè [2] . Se bò sid la olye antyèman okipe pa refèktwar a, ki gen pi popilè Dènye Soupe a .

Refector la

Chanm rektangilè Pietro Mask la gen yon do-kay elabore ki fòme ak yon vout barik "kloure", ki fini nan tèt yo ak vout "parapli". Anndan li te antyèman dekore avèk frèsk sou mi yo ak sou vout la. Apre defonsman an nan vout la ak mi prensipal yo, de mi yo tèminal rete ak Dènye Soupe a pa Leonardo da Vinci sou bò dwat la ak sou bò gòch la Krisifiksyon pa Donato Montorfano , tèm abityèl pou dekorasyon an nan refectories yo conventual.

Krisifiksyon an , ki te siyen ak ki date 1495 nan baz kwa a, se reyalizasyon ki pi eksepsyonèl nan pent milanèz la. Nan achitekti a enteresan ki pentire nan background nan, eleman nan lang Bramante a yo deja prezan. Malgre efondreman nan refèktè a, travay la an jeneral nan bon kondisyon. Konplètman pèdi yo se pòtrè yo nan fanmi an Ducal ki pentire pa Leonardo nan kwen yo nan penti a: Ludovico il Moro ak Massimiliano sou bò dwat la, Beatrice ak Francesco sou bò gòch la. Figi yo te pentire nan pwofil ak menm teknik sèk yo itilize pou chanm anwo a, ki kondane yo nan disparisyon bonè yo. Yo te wè ak fè lwanj pa Vasari pandan vizit li nan Milan. Tras yo kèk prezan jodi a montre karakteristik sa yo nan pòtrè tribinal la rijid ak yon tradisyon konsolide, ki te mennen kèk kritik nan kesyon patènite a nan Leonardo, toujou trè inovatè nan kreyasyon l 'yo. Pa majorite nan kritik, menm sou baz rezilta syantifik nan restorasyon yo, yo sepandan konsidere kòm otantik nan men l ' [3] .

Icône loup mgx2.svg Sijè a menm an detay: Dènye Soupe .

Bazilik Solarian la

Konstriksyon an nan legliz la te kòmanse, kòm dabitid, ki soti nan zòn nan absid, an menm tan an kòm konstriksyon an nan kouvan an. Nan pwojè a, Solari suiv tradisyon konsolide nò gotik nan bazilik la ak twa nav, ak vout pwenti ak yon fasad gabled. Materyèl yo tou sa yo ki nan tradisyon an Lombard, fayans pou mi yo ak wòch granit pou kolòn yo ak kapital. Layout a se sa yo ki an yon legliz sal, ak twa naves ki ba ak lajè, separe pa kolòn wòch ki fasilite pasaj la nan limyè, kreye yon anviwònman inite, devlope plis orizontal pase vètikal [4] . Nav yo yo kouvri ak kavo kwa ak pli, ki te sipòte pa kapital fèy. Konstriksyon an nan kapital yo, pa gen okenn ankò ak fèy lis jan yo te koutim lan, men ak motif ki raple lòd Korentyen an, se yon konsesyon timid nan style la klasik ki te kounye a gaye tou nan nò a [5] .

Pòtal kenzyèm syèk la

Koulwa yo minè yo antoure pa ranje nan sèt chapèl bò kare, eklere pa yon tondo santral ak de fenèt vout pwenti. Estrikti a Se poutèt sa se menm bagay la kòm chèz la anvan Dominikèn nan Sant'Eustorgio, osi byen ke lòt kreyasyon yo Solarian nan Milan: Abbey la nan Casoretto , San Pietro nan Gessate , Santa Maria della Pace .

Se fasad la senp Gabled divize an senk orijin pa sis kontrefò . Lajè a se prèske doub wotè a. Wotè ki se sepandan pi wo pase sa yo ki nan naves entèn yo, jan yo ka wè sa soti nan oculi yo, ranpa moute jan yo mete yo pi wo a wotè nan do kay la. Se dekorasyon an modere te fè leve nan relyèf fayans modle ki ankadreman fenèt yo Lancet sèl ak leve fenèt yo, ak nan ark yo ki dekore kouwòn lan. Pòt yo bò parèt san refize pote bijou, apre yo fin portails yo barok yo te retire nan diznevyèm syèk la pandan restorasyon yo te pote soti nan Luca Beltrami , ki moun ki gen entansyon repwodwi aparans nan kenzyèm syèk la.

Portal santral la, nan mab blan, se entèvansyon an premye te pote soti sou inisyativ la nan Ludovico il Moro , ki moun ki te pran plis pase nan men Vimercati nan patwone travay yo nan konplèks la. Sou de pedestal yo kib rès kolòn yo mab blan, dekore avèk yon bann wòch ak motif floral. Nan dèyè a yo se antoure pa gwo poto dekore avèk chandelye, an patikilye sou bò gòch la se "scopetta la", yon antrepriz nan Ludovico il Moro. Sipòte pa eleman sa yo se yon entableman segondè, dekore avèk jij ak Des figi. Kourone se yon lunèt ak yon vout kofre, ki kay yon frèsk dizwityèm syèk la pa Bellotti. Atribisyon an nan pwojè a, asiyen nan kèk nan Bramante, se pa inanim [6] . Blanchite a nan mab blan an, favè Bondye a nan dekorasyon yo klasik-enspire ak linear la jewometrik nan pòtal la yo amelyore pa kontras la ak estrikti a brik modere nan fasad la.

Tribin Bramante la

Eksteryè nan tribinal la Bramante.
Enteryè nan tribin Bramante la.

Nan 1492 nouvo mèt la nan Milan, Ludovico il Moro, apre maryaj la rich ak Beatrice d'Este , deside bati yon moniman ki temwaye tou nan Milan style la nouvo kounye a gaye toupatou nan tribinal yo pi rich ak pi ajou nan penensil. Florence, Ferrara, Mantua, Urbino, Venice. Kidonk, sèlman dis lane apre fini legliz Solari a, demolisyon li te kòmanse e 29 Mas 1492 , Achevèk Guidantonio Arcimboldi te beni premye wòch nouvo tribin lan.

Tribinal la tradisyonèlman atribiye a Bramante , byenke prèv dokimantè manke, eksepte ke Bramante te yon enjenyè ducal nan ane sa yo e li te mansyone yon fwa nan dokiman legliz yo (yon livrezon mab nan 1494). Kèk etid resan tou mansyone non Amadeo ; Bramante prèske sètènman te dwe responsab pou pwojè inisyal la, men li pa t 'swiv travay aktyèl yo, ki te pwobableman dirije pa Giovanni Antonio Amadeo [7] .

Tribin lan fèt ak yon kib enpoze, nan sant la ki kanpe bòl emisferik la, ki konekte pa pendantif , nan ki jij yo enskri ki fèmen kat Doktè yo nan Legliz la . Dòm la repoze sou yon tanbou ki ba, ki te gen aparans orijinal la nan yon gwo lodjya ki kouri ansanm sikonferans a tout antye, altène louvri fenèt fenèt ak fenèt fenèt fenèt. Se figi a klè jewometrik nan sèk la nan bòl la, yon senbòl nan pèfeksyon, pran moute pa dekorasyon an ak motif nwa sikilè sou lacho blan, ki soti nan sèk la nan okil louvri nan tèt la, jiska wonn santral la nan antèn lan. Grandiose ark plen-sant okipe kat kote yo nan kib la, tèt yo nan yo ki tanjant sikonferans la nan bòl la. De ark yo bò louvri sou absid simetrik, ak vout kofre. De ark santral yo louvri youn sou nèf santral la, lòt la sou koral la. Lèt la konsiste de yon chanm kib ak yon vout parapli elegant, ki fini nan yon absid egal a sa yo anvan yo. Estrikti jeneral la raple layout Sakristi Brunelleschi nan San Lorenzo nan Florence , ak chapèl Portinari nan Sant'Eustorgio [8] . Pandan tout dekorasyon an, motif yo sikilè nan tondi yo repete, enskri nan entableman an segondè, nan ark yo, nan pendentif yo ak nan bòl la, ak motif la nan wou a emi, deja itilize pa Bramante nan engraving a Prevedari ak nan Santa Maria presso San satiro . Balans pwopòsyon pwojè a baze sou lajè nèf santral legliz la ki, double, koresponn ak kote presbiteri a ak dyamèt bòl la. Anplis de sa nan refize pote bijou yo susmansyone, se sifas la entèn nan tribin la karakterize pa yon dekorasyon grafou delika, ki fè sifas yo vibran ak klèoscuro mou li yo. Kòm nan ka a nan pwojè a tribin, atribisyon nan KONSEPSYON li yo ak ekzekisyon se tou kontwovèsyal; pou KONSEPSYON an, anpil kwè ke li nan travay la nan Bramante tèt li, menm jan pou ekzekisyon an, non an nan Zenale ak lòt moun minè te mansyone [9] .

Detay nan dekorasyon an absid

Deyò, tribinal la don Corso Magenta ak Via Caradosso, pandan y ap bò nò a don klwazon an nan krapo yo. Li sanble tankou yon kib moniman, ki soti nan ki de absid yo semi-sikilè branch koupe soti nan kote sa yo, pandan y ap paralelepipèd nan koral la fin dèyè li, ki tou fini ak yon absid semi-sikilè egal a de sa yo bò. Pi wo pase li leve antèn lan , nan fòm lan nan yon prism, konkli pa galri la segondè. Sou bò nò se ti klòch la, ak yon plan rektangilè, ki leve ansanm ak bòl la jiska wotè galri a. Dekorasyon an konstitye youn nan egzanp yo pi byen nan dekorasyon plastik nan sèn nan Renesans Lombard, ansanm ak Certosa di Pavia a ak chapèl la Colleoni nan bèrgam , ak ki li gen afinite evidan, nan enspirasyon ak ekzekisyon, refere li a style la nan Amadeo. Li fèt an fayans, granit ak wòch Angera . Richès la remakab ak débordan ki karakterize li pote l 'pi pre tradisyon lokal la Lombard pase fason ki pi modere Bramante ak Tuscan [10] . Pedestal la segondè ak ankadreman granit prezante gwo paterae sikilè ak Sforza ak rad Dominikèn nan bra. Sou bann anwo a kouri yon seri de gwo fenèt ak nich ak ankadreman fayans. Pi wo pase yon pati segondè rekrepi montre dekorasyon ki pi elabore; jij ak motif elegant jewometrik altène ak pilast Korentyen fayans ak chandelye klasik. Sou kare yo ki fè moute pedestal pilastr yo dekorasyon floral altène ak medayon ak jarèt nan Sen. Patikilyèman redondants se tou dekorasyon nan antèn nan bòl la. Se yon lòd nan fenèt rektangilè mullioned kouwone pa yon tympanum surmonté pa Gwoup Mizik nan dekorasyon fayans epi finalman galri la segondè sipòte pa kolòn ak ark, dèyè ki oculi yo ki bay limyè andedan.

Lotèl la barok ak koral la nan background nan

Mozole a Sforzesco ak koral la

Li pa klè si wi ou non entansyon an nan Moro a fè favè Bondye yo plas la antèman nan Sforza la te prezan depi nan konmansman an, oswa te gen ase matirite sèlman nan 1497 , sou lanmò nan madanm li renmen anpil Beatrice d'Este akòz konsekans yo nan yon nesans twò bonè. Duchesse a, ki te disparèt lè li te sèlman ven-de, yo te antere l 'ak gwo onè nan koral la nan bazilik la. Mozole la te fèt pa Cristoforo Solari nan mab blan, ak reprezantasyon nan tou de mari oswa madanm kouche nan gwosè plen sou kouvèti a. Apre lanmò ak antèman nan mor la an Frans, nan fen prizon l 'apre defèt la nan Novara , mozole la te demanbre ak gaye. Se sèlman kouvèti a ak estati yo nan chèf yo te imedyatman mete andedan Certosa di Pavia la .

Jodi a nan koral la ou ka admire depa yo an bwa gen entansyon pou frè yo. Depa yo ranje nan de ranje. Enkruste yo nan ranje ki pi ba a montre yon style plis akayik, ak yon prévalence de motif jewometrik. Dosye yo nan ranje anwo a enkruste trè rafine, ki dekri figi moun k'ap sèvi Bondye altène ak motif floral, te fè nan kòmansman sèzyèm syèk la [11] .

Selon yon ansyen tradisyon milanè, Ludovico il Moro tou bati yon tinèl ki konekte chato la , pita yo rele Sforzesco nan kouvan an .

Soti nan sèzyèm nan dizwityèm syèk la ak piyay napoleyonik

Kourone ak pikan , Titian , Louvre, ansyen nan chapèl la nan kouwòn lan apa pou Bondye

Avèk sezon otòn la nan Ludovico il Moro (1499), ak pasaj la ki vin apre nan duche a nan Milan nan kouwòn lan nan Espay apre disparisyon nan dinasti a Sforzesca (1535), tout travay konstriksyon sispann, ki te gen pwomotè prensipal la nan Duke Ludovico ak kreditè. Aktivite a imaj nan dekorasyon enteryè kontinye nan tout sèzyèm ak disetyèm syèk yo.

Kòmanse nan 1539, konplèks la te vin chèz la nan Tribinal la nan enkizisyon an , te dirije pa papa yo Dominikèn ak deplase isit la soti nan chèz la primitif nan Sant'Eustorgio . Pou sa yon nouvo zèl te ajoute nan kouvan an, apiye kont refector a, Lè sa a, demoli nan 1785 ak repwesyon nan Tribinal la pa lòd nan Maria Theresa nan Otrich [12] .

Remakab yo te travay yo voye an Frans pandan espolyasyon Napoleon an . [13] Legliz la loje kouwone Titian a ak pikan , ki te rekizisyon pandan okipasyon an franse nan Lombard ak mennen l 'bay Musee Napoleon an . Saint Paul nan meditasyon pa Gaudenzio Ferrari te pran nan mize a nan Lyon kote li toujou kanpe jodi a. Apre kongrè a Vyèn , gouvènman an Ostralyen pa t 'mande retounen nan Louvre la.

Klòch moun ki mouri yo ak bò gòch legliz la apre bonbadman an nan 1943

Restorasyon yo diznevyèm syèk la

Nan fen diznevyèm syèk la legliz la te afekte pa yon restorasyon enpòtan ki te fèt anba direksyon Luca Beltrami . Anndan legliz la, anba dekorasyon yo repentire ak ki vin apre, konplètman retire, orijinal dekorasyon yo frennkenzyèm syèk la frèsk nan nav yo ak dekorasyon yo grafouyen nan tribun la yo te dekouvri. Deyò, absid la te libere de bilding yo ki te apiye sou li, epi klòch la te rebati selon style tribin lan, bese wotè li. Epitou nan style neo - Renesans lan , ti klwa Priyè a te konstwi, ki ka jwenn aksè nan Kloti krapo yo [14] .

Dezyèm Gè Mondyal la

Jou lannwit 15 Out 1943 la , bonm anglo-ameriken yo te frape legliz la ak kouvan an.

Te refèktè a raze nan tè a, kèk mi yo te sove, ki gen ladan sa yo ki nan Cenacle a, ki te espesyalman ranfòse ak sak sab. Kloti Solarian moun ki mouri a, bibliyotèk la, ak bò gòch legliz la ak chapèl relatif yo te detwi nèt. Rekonstriksyon an apre-lagè te sèlman pasyèl.

Nan mwa jen 1993 Pap Jan Pòl II elve li nan diyite yon bazilik minè . [15]

Deskripsyon

Achitekti

Nava santral
View enteryè ak dekorasyon frèsko.

Nav yo bati pa Guiniforte Solari, benyen nan panenbra a, yo te eklere pa Bramante ak yon tribinal moniman nan entèseksyon an nan bra yo, ki kouvri pa yon bòl emisferik. Li te ajoute tou de gwo absid bò ak yon twazyèm, pi lwen pase koral la, ki aliyen ak nav yo. Scansion nan lòd nan espas yo tou reflete sou deyò a, nan yon fleo nan komèsan ki abouti nan antèn la ki mask dòm la, ak yon lodjya ki raple motif yo nan achitekti byen bonè kretyen ak Lombard Romanesque [16] .

Chapel nan Vyèj la Adore

Dwa premye. Chapèl la, ki fè pati Paolo da Cannobbio , te orijinal dedye a Saint Paul, montre nan yon penti pa Gaudenzio Ferrari mete sou lotèl la. Penti a, rekizisyon pandan dominasyon an franse nan kòmansman diznevyèm syèk la, se kounye a kenbe nan mize a nan Lyon . Jodi a li kay sou lotèl la yon frèsko detache, ki soti nan chapèl la nan Vyèj la nan Grace, ki dekri Madonna a adore Timoun lan , ki gen nan pati anba a pòtrè yo nan tout fanmi an nan kliyan yo. Otè a nan fen syèk la kenzyèm travay, toujou nan fen style gotik, se pa sa li te ye [17] .

Sou miray la dwat se moniman an fineray nan Francesco Della Torre komisyone nan 1483. Sarkofaj la klasik, ki te sipòte pa kolòn candelabra, dekore avèk bas-relyèf ak Anonsyasyon a , Adoration a nan gadò mouton yo ak Adoration a nan maj yo . Prevalan se atribisyon nan frè yo Cazzaniga, dirijan figi nan lekòl la Renesans Lombard.

Chapel nan San Martino De Porres

Dezyèm sou bò dwat la, li gen yon lotèl ki dekri San Martino nan Ecstasy , travay la nan Silvio Consadori (1962). Sou mi yo gen kat Cenotaphs soti nan syèk la 16th. Nan chapèl la te gen yon frèsko, chire nan ane sa yo 1959/60 ak pote tounen nan twal, kounye a nan sakristi nan New, ki reprezante San Martino sou chwal pandan y ap bay rad la bay pòv yo , pwobableman depi nan konmansman an nan syèk la. XVI. Sou poto dwat la: Sen Dominiken ak krisifiks. [18]

Chapel nan zanj yo, oswa Marliani

Twazyèm sou bò dwat la. Frèsk ak retabl pa yon Lombard anonim nan sèzyèm syèk la (pwobableman imitatè Parmigianino ), ak epizòd ki gen rapò ak arkanj Michael la (apeprè 1560). Nan vout nèf koral yo zanj, pa yon otè enkoni. Nan lunèt yo bò: sou bò gòch la ekspilsyon an nan zanj rebèl yo; sou bò dwat la, voye nan arkanj Gabriel la, travay la nan pitit gason yo nan Bernardino Luini . Sou poto a sou bò dwat la: Benediksyon Antonio da Savignano, mati (+ 1374).

Chapel nan Santa Corona

Gaudenzio Ferrari , Krisifiksyon , Chapel Santa Corona.

Katriyèm sou bò dwat la. Li te fè pati fratènite Santa Corona, ki te kenbe yon rlik ak pikan ki soti nan kouwòn Kris la. Li te itilize kòm yon antèman pou Rektè yo nan fratènite a, te fonde an 1494 pa Stefano da Seregno , ki gen plas se kounye a vizib andedan Galeri a Art Ambrosian . Kongregasyon an rich te bay lòd dekorasyon an frèsko ki kouvri tout chapèl la nan 1539 pent la ki pi enpòtan Milanese nan tan an, Gaudenzio Ferrari , konsidere pa Giovanni Paolo Lomazzo dezyèm sèlman Michelangelo Buonarroti ak pi gran pase Leonardo tèt li [19] , ki moun ki li pentire Krisifiksyon ak Ecce Homo sou mi yo, ak zanj ak enstriman pasyon nan vwal yo (1542). Retyè a te olye komisyone bay Titian . Kourone a ak pikan ki pentire pa mèt la Venetian se kounye a nan ekspozisyon nan Louvre a , nan chanm nan Mona Lisa, apre yo fin li te retire pa komisyonè yo Napoleon nan kòmansman diznevyèm syèk la. Travay la, konsidere kòm youn nan chèf yo nan matirite atis la, prezante karakteristik tipik nan manierism Women nan moniman an ak vise poze nan figi yo. Style li te gen yon gwo enfliyans nan kilti a milanè imaj, vizib tou nan frèsk yo menm pa Gaudenzio ki pataje enpoze li yo ak ton fòtman dramatik [20] . Kounye a chapèl la prezève retabl la Depozisyon soti nan kwa a pa Giovanni Battista Secco li te ye tankou Caravaggino (1616). [21]

Chapel nan San Domenico, oswa Sauli

Senkyèm sou bò dwat la. Domenico Sauli komisyone dekorasyon an tout antye imaj, ki gen ladan frèsk yo ak retabl la, ki soti nan Venetian Giovanni Demìo a nan 1541 . Sik la, ki gen ladan Krisifiksyon an sou lotèl la, lunèt yo ak Noli m 'tangere ak disip yo nan Emmaus ak dekorasyon nan vout la, montre yon fò aksan manierist, karakterize pa aksan nòdik [22] . Sou mi yo zanj Bondye nan fayans kouvri ak boudine, pote enstriman mizik yo nan Pasyon an , pa yon atis enkoni. Sou poto a dwat: Benediksyon Antonio da Asti, mati (14yèm syèk).

Chapel nan San Vincenzo Ferrer, oswa Atellani

Sizyèm sou bò dwat la. Originally ki fè pati fanmi an Atellani, ki gen palè kenzyèm syèk la ka toujou ka wè sou bò a nan legliz la nan Grazie a, li te frèsk nan disetyèm syèk la pa Fiammenghini a , gen lotèl la: Madonna ak Timoun ak Sen Vincenzo Martire ak Vincenzo Ferreri , pa Coriolano Malagavazzo (1595). Sou gwo poto sou bò dwat la te gen yon imaj de San Domenico ki te detwi pandan bonbadman yo nan lane 1943. [21]

Ottavio Semino, vout ak Bondye Papa a ak pwofèt yo, Chapel nan San Giovanni Battista

Chapel nan San Giovanni Battista

Setyèm sou bò dwat la. Frèsk fen syèk la se pa mannyè Ottavio Semino . Patikilyèman elabore se vout la parapli, kote Semino pentire Pwofèt nan lunèt yo ak segman, ak Bondye Papa a nan sant la. Pala a pa Marco d'Oggiono , yon elèv nan Leonardo, dat tounen nan konmansman an nan sèzyèm syèk la. Li gen pòtrè a nan kliyan an enkoni, ki fè pati Lòd la chvalye yo nan Malta, nan adorasyon nan Batis la . [23]

Chapel nan Santa Caterina, oswa nan fanmi an Bolla

Premye sou bò gòch la, kontanporen ak konstriksyon nan bazilik la ak akòde pa Duke Francesco Sforza Bolla a, ki moun ki te yon pati nan sèk la limite nan Duke a, jan yo ka wè, deja sou 30 mas, 1459 li te bay lòd Kire a nan Val di Blenio (Canton Ticino):

Iacobo de Bolla, abitye nou an, plede pou li ankò, pou ki si nou anrejistre ankò haverte scripto ...

Imedyatman nan 1490 li te rezidans nan rete yo "SEPVLCRUM DNI FRANCISCI DE BVLLIS ET DESCENDENTIVM ..QVI DEATH 14 IVLII 1490". Sa a memwa, fè mete pòtre alantou mab la, nan ki te figi a moun ki mouri a, li nan Allegranza ak rapòte pa Vincenzo Forcella. Frèsk ki genyen nan lunèt yo, ki domaje grav pandan Dezyèm Gè Mondyal la, se prèv ki pi ansyen nan dekorasyon chapèl yo. Yo reprezante epizòd ki soti nan lavi a nan Saint titilè nan Chapel la, ki te komisyone pa fanmi an Bolla deja nan fen syèk la kenzyèm, divès kalite atribiye a Donato Montorfano ak Cristoforo De 'Mottis. Anplis de sa nan triptik la sèzyèm syèk siyen Niccolò da Cremona, chapèl la gen eskilti pa Francesco Messina : kwa a sou lotèl la, ak sis panno yo an kwiv enspire pa lavi a nan Catherine nan Syèn . [ san sous ]

Conti-Casati Chapel

Katriyèm sou bò gòch la. Apre rekonstriksyon apre lagè a, yo te mete plizyè senotap isit la, tankou konte Ettore Conti di Verampio ak madanm li Giannina nan konte Casati nan Milan, pwomotè restorasyon trant yo, pa Francesco Wildt . [ san sous ]

Chapel nan San Giuseppe

Sizyèm sou bò gòch la. Antyèman rebati apre Dezyèm Gè Mondyal la, li kay yon sèzyèm syèk Fanmi Sentespri pa Paris Bordon . [21]

Chapel of the Virgin of Grace

Kouronman Vyèj la , 1632, lunèt nan sant santral ki koresponn ak Cappella delle Grazie .
Chapel of the Virgin of Grace

Setyèm sou bò gòch la. Chapèl la pre-egziste konstriksyon an nan legliz la, ak konstitye nwayo orijinal la ki soti nan ki konplèks la tout antye nan ki li tou te bay non li soti. An reyalite, li te deja egziste sou tè a ke Count Vimercati te bay frè yo, epi kòmanse nan mi ekstèn sa yo, Solari te kòmanse konstriksyon an nan kouvan an ak legliz la.

Nan lunèt ki koresponn ak nèf santral la se yon gwo soulajman boudine ak Kouronman Vyèj la ant Sen Catherine ak Dominik , te fè nan 1632 [24] . Sopra l'arco d'ingresso alla cappella, nella lunetta della navata laterale, vi è posta la tela del Cerano con la Vergine libera Milano dalla Peste , eseguita dopo il 1630 come ringraziamento per la cessazione della tragica pestilenza che aveva falcidiato la popolazione milanese. L'opera contiene dettagli di crudo realismo, come il cadavere del bambino in primo piano e il bubbone esibito dalla donna retrostante, ed è pervasa da una cupa desolazione che rende ancora oggi la tragica atmosfera narrata da Alessandro Manzoni . All'interno della cappella, la pala d'altare raffigura la Madonna con il committente Gaspare Vimercati e la moglie , risalente alla fine del Quattrocento. Della stessa epoca è anche l'affresco sovrastante con l' Eterno circondato da Angeli , dai modi che ricordano ancora il gotico cortese. Per la sua affinità con gli affreschi della cappella ducale del Castello Sforzesco , è ritenuto di Bonifacio Bembo o della sua scuola.

Tutte le vetrate nella cappella, realizzate nel 1963, sono opera della pittrice Amalia Panigati e raffigurano l' Annunciazione , la Natività , la Crocifissione e l' Incoronazione della Vergine ; la vetrata del portale sul chiostro rappresenta invece una Croce . [25] [26] [27]

Fronte della Sacrestia vecchia sul Chiostro delle rane

Il Chiostro delle rane, o Chiostro piccolo

Si tratta del chiostro adiacente alla tribuna Bramantesca, che collega quest'ultima con la sagrestia monumentale.

È oggi detto " delle rane " per via delle ranocchie in bronzo che ornano la fontanella al centro del chiostro. La sua costruzione si colloca alla fine del Quattrocento, negli anni della ricostruzione della tribuna, e viene quindi ritenuto parte dello stesso progetto di Bramante per la tribuna.

Perfettamente quadrato, è costituito da cinque arcate per lato in cotto, rette da colonne marmoree e capitelli a motivi rinascimentali. Sulle lunette d'ingresso alla chiesa e alla sagrestia si trovano due lunette monocrome ascritte a Bramantino .

La Sacrestia Vecchia, o del Bramante

La Sacrestia Vecchia .

La sacrestia vecchia è un grande ambiente cui si accede dal Chiostro delle rane , sul lato opposto a quello della chiesa. Si tratta di una vasta aula rettangolare, che prospetta su Via Caradosso con grandi finestroni dalle cornici in cotto, restaurate nell'Ottocento. La sua costruzione risale all'ultimo decennio del Quattrocento, in concomitanza con il rifacimento della Tribuna. Il progetto è tradizionalmente assegnato a Bramante, ma senza prove documentarie. Sopra il portale d'ingresso, una lunetta di Bramantino raffigura la Madonna fra San Giacomo e San Luigi di Francia . La presenza di quest'ultimo Santo fa risalire la datazione al periodo di dominazione Francese, fra il 1499 e il 1512. L'aula interna è coperta da una volta a botte unghiata, con testate a ombrello, e termina con una piccola abside. La decorazione ad affresco che ricopre la volta è stata da taluni attribuita a Leonardo, per la presenza del motivo del Nodo Vinciano , utilizzato anche nella Sala delle Asse al Castello Sforzesco [28] . Al di sotto della volta, l'alta trabeazione presenta motivi decorativi classicheggianti con draghi e conchiglie. Lungo tutto il perimetro della sagrestia corrono gli armadi lignei destinati a custodire gli arredi sacri. Tutti gli sportelli sono ornati da dipinti databili all'inizio del XVI secolo, con Scene bibliche . Di grande bellezza sono le quattordici ante a destra, con Scene del Nuovo Testamento , nei modi del Bramantino, mentre sul lato sinistro sono raffigurati episodi dal Vecchio Testamento . Completano la decorazione della sala, sulla parete di fondo, affreschi cinquecenteschi.

Organo a canne

Marco d'Oggiono, Battista, Cappella di San Giovanni Battista

L' organo a canne della basilica venne costruito nel 1965 dalla ditta organaria Balbiani-Vegezzi Bossi; tra il 2004 e il 2005 , è stato restaurato e ampiamente modificato dalla ditta Castegnaro. Lo strumento dispone di 44 registri per un totale di circa 3200 canne , situate all'interno di un'ampia fossa che si apre nel pavimento dell' abside , a una quota inferiore rispetto al piano di calpestio. La consolle, mobile indipendente, è situata nei pressi del presbiterio ; essa dispone di tre tastiere e pedaliera, con i registri, le unioni e gli accoppiamenti e gli accessori azionati da placchette a linguetta, poste su più file ai lati e al di sopra dei manuali. [29]

Note

  1. ^ P. Girolamo Gattico, OP, Descrizione succinta e vera delle cose spettanti alla Chiesa e al convento di Santa Maria delle Grazie e di Santa Maria della Rosa e suo luogo e altre loro cose in Milano dell' ordine dei predicatori , (sec.XVIII), Archivio di Stato di Milano, Fondo di Religione, Conventi, Milano.
  2. ^ Maria Teresa Fiorio, Le chiese di Milano, p.89, Electa, 2006, ISBN 9788837037635 .
  3. ^ Mina Gregori (a cura di), Pittura a Milano, Rinascimento e Manierismo , op.cit.
  4. ^ Maria Teresa Fiorio, Le chiese di Milano, pp.84-85, op.cit.
  5. ^ Autori vari, Santa Maria delle Grazie in Milano, pp.52-52, op.cit.
  6. ^ Autori vari, Santa Maria delle Grazie in Milano, op.cit.
  7. ^ P.Marani, R.Cecchi, G.Mulazzani, Il Cenacolo, pp.77-79, op.cit.
  8. ^ P.Marani, R.Cecchi, G.Mulazzani, Il Cenacolo, pp.76-77, op.cit.
  9. ^ Maria Teresa Fiorio, Le chiese di Milano, p.91, op.cit.
  10. ^ P.Marani, R.Cecchi, G.Mulazzani, Il Cenacolo, p.94, op.cit.
  11. ^ Autori vari, Santa Maria delle Grazie in Milano, p.214, op.cit.
  12. ^ P.Marani, R.Cecchi, G.Mulazzani, Il Cenacolo, p.80, op.cit.
  13. ^ Nicole Gotteri, Enlèvements et restitutions des tableaux de la galerie des rois de Sardaigne (1798-1816), p. 459-481, dans Bibliothèque de l'école des chartes, 1995, tome 153, no 2 .
  14. ^ Autori vari, Santa Maria delle Grazie in Milano, p. 216 e sgg., op. cit.
  15. ^ ( EN )Catholic.org Basilicas in Italy
  16. ^ De Vecchi-Cerchiari, cit., p. 166.
  17. ^ Maria Teresa Fiorio, Le chiese di Milano, p.93, op.cit.
  18. ^ Milano in tram , su gentileschi.it . URL consultato il 26 febbraio 2021 .
  19. ^ Massimo Presciutti, Microsolchi dell'arte. Viaggio a cavallo dei secoli XV e XVI attraverso l'opera di Giuliano Presciutti , PresciART, Firenze 2019, p. 145
  20. ^ P.Marani, R.Cecchi, G.Mulazzani, Il Cenacolo, p.100, op.cit.
  21. ^ a b c Le più belle chiese di Milano: Santa Maria delle Grazie , su over50altop.it , www.over50altop.it. URL consultato il 26 febbraio 2021 .
  22. ^ P.Marani, R.Cecchi, G.Mulazzani, Il Cenacolo, op.cit.
  23. ^ Santuario S. Maria delle Grazie , su santuarimariani.org , www.santuarimariani.org. URL consultato il 26 febbraio 2021 .
  24. ^ Sito Santuarimariani.org
  25. ^ A. Coccia, Arte contemporanea nelle nostre chiese , in “L'Italia”, 29 maggio 1965.
  26. ^ W. Pinardi, Amalia Panigati pittrice vetratista , in “Arte Cristiana”, a. LXVI, n. 652, ottobre 1978.
  27. ^ M. Chiarelli, Amalia Panigati: cinquant'anni di arte vetraria , in “Arte Cristiana”, a. XCIX, n. 867, novembre-dicembre 2011.
  28. ^ Maria Teresa Fiorio, Le chiese di Milano, p.101, op.cit.
  29. ^ L'organo Balbiani-Vegetti-Bossi, Basilica di Santa Maria delle Grazie, Milano , su discantica.com . URL consultato il 16 maggio 2016 (archiviato dall' url originale il 5 marzo 2016) .

Bibliografia

  • Autori vari, Santa Maria delle Grazie in Milano , Banca Popolare di Milano, Milano, 1983.
  • A.Pica, P.Portaluppi, Le Grazie , Roma, 1938.
  • AM Caccin, Santa Maria delle Grazie e il Cenacolo Vinciano, Milano, 1985.
  • P.Marani, R.Cecchi, G.Mulazzani, Il Cenacolo , Electa, Milano, 1999.
  • Maria Teresa Fiorio, Le chiese di Milano , Electa, Milano, 2006.
  • Mina Gregori (a cura di), Pittura a Milano, Rinascimento e Manierismo , Cariplo, Milano 1999.
  • MC Passoni, J. Stoppa, Il tardogotico e il rinascimento , in "Itinerari di Milano e provincia", Provincia di Milano, Milano, 2000.
  • Guido Lòpez, I Signori di Milano , Newton & Compton , 2002, ISBN 88-8289-951-9 .
  • Milano Touring Club Italiano 2003, ISBN 88-365-2766-3 .
  • Fabbri, Bucci, Milano Arte e Storia , Bonechi, 2004, ISBN 88-476-1400-7 .
  • Pierluigi De Vecchi ed Elda Cerchiari, I tempi dell'arte , volume 2, Bompiani, Milano, 1999, ISBN 88-451-7212-0 .

Voci correlate

Altri progetti

Collegamenti esterni

Controllo di autorità VIAF ( EN ) 307288822 · ISNI ( EN ) 0000 0004 1768 5368 · GND ( DE ) 4480089-7 · WorldCat Identities ( EN ) viaf-307288822